Waarom huilen we?

Terwijl veel dieren reflexmatig tranen vergieten, zijn wetenschappers het er in het algemeen over eens dat alleen mensen huilen als reactie op onze emoties. Maar waarom we huilen blijft een mysterie.

Charles Darwin heeft ooit gezegd dat emotionele tranen evolutionair gezien 'doelloos' waren, maar recent onderzoek toont aan dat er een goede reden is waarom we het doen.

Laat het er maar uit

We hebben drie soorten tranen en elk heeft een ander doel. Basale tranen zijn de altijd aanwezige die ervoor zorgen dat onze ogen niet uitdrogen. Reflex-tranen zijn degenen die we vergieten als reactie op irriterende stoffen, zoals wanneer we uien hakken. En dan zijn er emotionele tranen. Deze tranen komen vrij wanneer het cerebrum - een deel van de hersenen dat geassocieerd is met emotie - het endocriene systeem triggert om hormonen af ​​te geven, waardoor tranen ontstaan.

In tegenstelling tot de andere twee soorten tranen, lijken emotionele tranen ons geen fysieke verlichting te brengen, daarom hebben sommige wetenschappers de hypothese geuit dat ze ons emotionele verlichting brengen - vandaar het concept van 'een goede kreet'.

Biochemicus William Frey suggereerde in de jaren tachtig dat huilen stress verlicht door het lichaam te ontdoen van door stress veroorzaakte chemicaliën. Hij voerde een onderzoek uit waarin emotionele tranen werden vergeleken met die welke als reactie op irritatie werden afgeworpen en ontdekte dat emotionele tranen meer eiwitten bevatten dan niet-emotionele.

Rond dezelfde tijd deelde hij zijn bevindingen, een onderzoek van Marquette University-onderzoeker Dr. Margaret Crepeau ontdekte dat mensen met stressgerelateerde stoornissen, zoals zweren en colitis, minder vaak huilden dan mensen zonder dergelijke stoornissen, wat de bevindingen van Frey schijnbaar bevestigde.

Andere wetenschappers zeggen echter dat het idee van een louterende kreet overdreven is. Ad Vingerhoets, hoogleraar aan de Universiteit van Tilburg in Nederland, heeft tweemaal geprobeerd het experiment van Frey zonder succes na te bootsen.

Vingerhoets heeft talloze andere onderzoeken naar huilen uitgevoerd en hij ontdekte dat mensen de neiging hebben zich slechter te voelen direct nadat ze huilen. Maar 90 minuten later meldden mensen die huilden bij een trieste film dat ze zich beter voelden dan voor de film. Ze voelden zich ook beter dan hun tegenhangers die niet huilden.

"Na de aanvankelijke verslechtering van de stemming na huilen die gewoonlijk wordt waargenomen in laboratoriumstudies, duurt het enige tijd voordat de stemming niet alleen herstelt, maar ook stijgt boven het niveau dat het had vóór de emotionele gebeurtenis, " concludeerde hij.

Voelen we ons altijd beter als we huilen? Niet noodzakelijk.

Lauren Bylsma van de University of Pittsburgh zegt dat "niet alle huilende episodes gelijk zijn gemaakt." Ze ontdekte dat mensen zich na het huilen eerder beter voelen als ze huilen om iets positiefs of als hun huilen leidt tot een nieuw begrip van hun situatie. Omroepers voelden zich echter slechter als ze huilden vanwege lijden of als ze zich schaamden voor het huilen.

Uit het onderzoek van Bylsma blijkt ook dat het hebben van getuigen van onze tranen een belangrijke rol kan spelen in hoe we erover denken. Criers die alleen of voor één andere persoon tranen vergoten, meldden zich meestal beter na, terwijl degenen die huilden voor twee of meer mensen zich slechter voelden. Met andere woorden, huilen voor een vriend is meestal een positievere ervaring dan huilen voor een groep mensen, zoals collega's.

Soms zorgen huilen ervoor dat we ons niet beter voelen, maar het helpt ons om ons te binden aan de mensen om ons heen. (Foto: Dragon Images / Shutterstock)

Een roep om verbinding

Hoewel huilen ons niet altijd beter laat voelen, zeggen wetenschappers dat er nog een reden is waarom onze emotionele tranen ertoe doen: ze veroorzaken binding.

"Huilen geeft aan jezelf en andere mensen aan dat er een belangrijk probleem is dat je op zijn minst tijdelijk niet aankan", vertelde Jonathan Rottenberg, een professor in de psychologie aan de Universiteit van Zuid-Florida, aan het tijdschrift Time.

Er zijn zelfs aanwijzingen dat emotionele tranen chemisch verschillen van de andere soorten tranen die mensen produceren, en er wordt verondersteld dat emotionele tranen viskeuzer zijn, waardoor ze beter zichtbaar zijn omdat ze gemakkelijk aan de huid kleven. Naast het signaleren van mensen dat we hulp nodig hebben, kunnen dergelijke tranen ook helpen bij het oplossen van conflicten.

"We zijn van mening dat tranen hulpeloosheid en machteloosheid overbrengen, en dat het hun functie is om bij anderen hulp te vragen of agressief gedrag te stoppen", zegt Asmir Gračanin, Ph.D., een van de collega's van Vingerhoets bij Tilburg University.

Tranen zijn zelfs zo belangrijk voor hechting dat mensen die niet huilen minder sociaal verbonden zijn. Uit interviews met psycholoog Cord Benecke met niet-omroepers is gebleken dat dergelijke mensen agressievere gevoelens ervaren en minder verbonden relaties rapporteren. Ze hebben ook de neiging zich terug te trekken uit sociale interacties.

En uit een onderzoek van de Universiteit Utrecht bleek dat 22 procent van de mensen met het Sjögren-syndroom - een auto-immuunziekte die het moeilijk maakt om tranen te produceren - 'aanzienlijk meer moeite' heeft om hun eigen gevoelens te identificeren dan mensen zonder.

Het lijkt er dus op dat onze tranen meer voor ons doen dan alleen een biologisch doel dienen. 'Tranen zijn van groot belang voor de menselijke natuur', aldus Vingerhoets. 'We huilen omdat we andere mensen nodig hebben.'

Verwante Artikelen